გამოსაცდელი ვადა
ცნობილია ასევე როგორც: ცდის პერიოდი, probation
გამოსაცდელი ვადა არის დასაქმების საწყისი პერიოდი, რომლის განმავლობაშიც ნებისმიერ მხარეს შეუძლია ხელშეკრულების შეწყვეტა შემცირებული გაფრთხილებითა და კომპენსაციით. შრომის კოდექსების უმეტესობა ზღუდავს გამოსაცდელ ვადას 1-დან 6 თვემდე.
გამოსაცდელი ვადა არის სამართლებრივი მექანიზმი, რომელიც ამცირებს არასწორი დაქირავების ხარჯს ორივე მხარისთვის. ამ პერიოდის განმავლობაში გათავისუფლების პროცედურა უფრო მარტივია და კომპენსაცია — უფრო ნაკლები; თანამშრომლის გადადგომაც, როგორც წესი, საჭიროებს უფრო მცირე გაფრთხილებას. გამოსაცდელი ვადის გასვლის შემდეგ ხელშეკრულება ავტომატურად გადადის სტანდარტულ პირობებში.
რამდენ ხანს შეიძლება გრძელდებოდეს
კანონისმიერი მაქსიმუმი ქვეყნების მიხედვით განსხვავდება. გერმანია: 6 თვე. საფრანგეთი: 2 თვე (4-მდე გასაგრძელებელი), 8 თვემდე უფროსი თანამშრომლებისთვის. დიდი ბრიტანეთი: კანონისმიერი მაქსიმუმი არ არსებობს, თუმცა ჩვეულებრივ 3-6 თვეა. საქართველო: 6 თვე აბსოლუტური მაქსიმუმი. ხელშეკრულება ვერ გაახანგრძლივებს გამოსაცდელ ვადას კანონისმიერ ლიმიტზე მეტად.
ხშირად დასმული კითხვები
- რამდენი ხანი არის გამოსაცდელი ვადა?
- საქართველოში — მაქსიმუმ 6 თვე. გერმანიაში — 6 თვე. საფრანგეთში — 2-დან 8 თვემდე როლის მიხედვით.
- შეიძლება გამოსაცდელი ვადის გაგრძელება?
- ჩვეულებრივ — არა, კანონისმიერ მაქსიმუმზე მეტად. თავდაპირველი ხელშეკრულება უნდა აფიქსირებდეს გამოსაცდელი ვადის ხანგრძლივობას.
- ითვლება გამოსაცდელი ვადა სტაჟში?
- დიახ, უმეტეს ქვეყნებში გამოსაცდელი ვადა ითვლება სტაჟში კომპენსაციის, შვებულების დაგროვებისა და სხვა სტაჟზე დაფუძნებული შეღავათების მიზნებისთვის.