შრომითი ხელშეკრულების მოთხოვნები (6-ე მუხლი)
ცნობილია ასევე როგორც: შრომითი ხელშეკრულება საქართველო, 6-ე მუხლი შრომის კოდექსი, Georgia employment contract
საქართველოს შრომის კოდექსის 6-ე მუხლი მოითხოვს, რომ ყოველი შრომითი ურთიერთობა დოკუმენტირებული იყოს წერილობითი ხელშეკრულებით, რომელშიც მითითებულია მხარეები, შესასრულებელი სამუშაო, სამუშაო ადგილი, დაწყების თარიღი, სამუშაო საათები, ხელფასი და (თუ ფიქსირებული ვადით) ხანგრძლივობა. ხელშეკრულება, რომელშიც ვადა მითითებული არ არის, ნაგულისხმევად არის უვადო.
6-ე მუხლი არის შესასვლელი ყოველი სხვა მუხლისთვის: საცდელი პერიოდი (9-ე), ხელფასის წესები (32-ე), შრომითი ურთიერთობის შეწყვეტა (47-ე) და კომპენსაცია (48-ე) ყველა გულისხმობს, რომ წერილობითი ხელშეკრულება არსებობს. 2020 წლის ცვლილებებმა გაამკაცრა წერილობითი ფორმის მოთხოვნა.
სავალდებულო წერილობითი ფორმა
6-ე მუხლი მოითხოვს, რომ ხელშეკრულება იყოს წერილობითი ფორმით. ზეპირი შეთანხმება არ არის აღსრულებადი როგორც შრომითი ხელშეკრულება — თუმცა წერილობითი ხელშეკრულების გარეშე შესრულებული სამუშაო მაინც განიხილება როგორც შრომითი ურთიერთობა თანამშრომლის დაცვის მიზნებისთვის.
სავალდებულო პირობები ყოველ ხელშეკრულებაში
- ორივე მხარის სახელები და საიდენტიფიკაციო მონაცემები
- შესასრულებელი სამუშაო — თანამდებობა და მოვალეობების აღწერა
- სამუშაო ადგილი — ფიზიკური ლოკაცია ან 33-ე მუხლის თანახმად დისტანციური სამუშაო
- შრომითი ურთიერთობის დაწყების თარიღი
- ვადა — ფიქსირებული დასრულების თარიღით, ან უვადო (ნაგულისხმევი თუ მითითებული არ არის)
- სამუშაო საათები და დღიური/კვირის გრაფიკი
- ხელფასი — მთლიანი ფულადი ოდენობა და გადახდის სიხშირე
უვადო vs ფიქსირებული ვადა
ხელშეკრულება, რომელშიც ვადა ცალსახად არ არის მითითებული, განიხილება უვადოდ — ანუ 47-ე მუხლის შრომითი ურთიერთობის შეწყვეტის პროცედურა (30-დღიანი გაფრთხილება + საფუძვლები + 48-ე მუხლის კომპენსაცია) ვრცელდება გასვლისას.
ხელშეკრულების ენა
კოდექსი არ მოითხოვს ხელშეკრულებების ქართულ ენაზე შედგენას. ინგლისურენოვანი ხელშეკრულებები ვალიდურია და აღსრულებადი. ორენოვანი ხელშეკრულება (პარალელური ქართული და ინგლისური სვეტებით) საუკეთესო პრაქტიკაა, როცა თანამშრომლის ენობრივი კომპეტენცია საკითხავია.