შრომითი ხელშეკრულების შაბლონი — საქართველო (შრომის კოდექსთან შესაბამისობაში)
ცნობილია ასევე როგორც: შრომითი ხელშეკრულების შაბლონი, საქართველოს შრომითი ხელშეკრულების შაბლონი, შრომითი ხელშეკრულება საქართველო
უფასო, მზად-მოსახმარი შრომითი ხელშეკრულების შაბლონი საქართველოს შრომის კოდექსის მე-12–14 მუხლებთან შესაბამისობაში — მოიცავს მხარეებს, თანამდებობას, ვადას, სამუშაო დროს, ხელფასს, შვებულებას, შრომითი ურთიერთობის შეწყვეტას და კონფიდენციალურობას.
საქართველოს შრომის კოდექსის მე-12 მუხლის მე-2 პუნქტის თანახმად, თუ შრომითი ურთიერთობა 1 თვეს აღემატება, შრომითი ხელშეკრულება წერილობითი ფორმით უნდა დაიდოს, ხოლო მე-14 მუხლი ჩამოთვლის ხელშეკრულების არსებით პირობებს: მხარეები, მუშაობის დაწყების თარიღი და შრომითი ურთიერთობის ხანგრძლივობა, სამუშაო და დასვენების დრო, სამუშაო ადგილი, თანამდებობა და შესასრულებელი სამუშაოს აღწერა, შრომის ანაზღაურება და მისი გადახდის წესი, ზეგანაკვეთური სამუშაოს ანაზღაურების წესი, ანაზღაურებადი და ანაზღაურებისგარეშე შვებულება და შრომითი ურთიერთობის შეწყვეტის წესი.
შრომითი ხელშეკრულება
დადებული:
[დამქირავებლის სრული იურიდიული სახელი], საქართველოში რეგისტრირებული [იურიდიული ფორმა, მაგ., შპს] საიდენტიფიკაციო ნომრით [რეგისტრაციის ნომერი], მისამართით [რეგისტრირებული მისამართი] ("დამქირავებელი"),
და
[თანამშრომლის სრული სახელი], პირადობის მოწმობის ნომერი [ID ნომერი], მცხოვრები [თანამშრომლის მისამართი] ("თანამშრომელი"),
(ერთობლივად — "მხარეები"),
წინამდებარე ხელშეკრულება დადებულია საქართველოს შრომის კოდექსის თანახმად.
ეფექტური თარიღი: [დაწყების თარიღი]
დადების ადგილი: [ქალაქი]1. თანამდებობა და მოვალეობები
1.1. თანამშრომელი დასაქმებულია [თანამდებობა] თანამდებობაზე და ექვემდებარება [მენეჯერის თანამდებობა]. 1.2. თანამშრომლის ძირითადი მოვალეობები აღწერილია [დანართი A / თანდართული თანამდებობრივი ინსტრუქცია]. 1.3. თანამშრომელი ვალდებულია შეასრულოს თავისი მოვალეობები პროფესიონალურად და კეთილსინდისიერად.
2. ვადა
2.1. ხელშეკრულება დადებულია [განუსაზღვრელი ვადით / 3 თვის გადახადო ფიქსირებული ვადით ეფექტური თარიღი YYYY-MM-DD-მდე]. 2.2. დასაქმების პირველი [3 / 6] თვე წარმოადგენს გამოსაცდელ ვადას შრომის კოდექსის მე-17 მუხლის თანახმად (არაუმეტეს 6 თვისა, მხოლოდ ერთხელ და წერილობით). გამოსაცდელი ვადის განმავლობაში ნებისმიერ მხარეს შეუძლია ხელშეკრულების შეწყვეტა [დღეების რაოდენობა, ჩვეულებრივ 3-7] დღით ადრე გაფრთხილებით, საფუძვლის მითითების გარეშე.
3. სამუშაო დრო
3.1. სტანდარტული სამუშაო დრო — [40] საათი კვირაში, ორგანიზებული [5 სამუშაო დღეზე], [09:00]-დან [18:00]-მდე ერთსაათიანი არანაანაზღაურებო ლანჩის შესვენებით. 3.2. ზეგანაკვეთური სამუშაო (ნორმირებულ სამუშაო დროზე მეტი ხანგრძლივობით შესრულებული სამუშაო) სრულდება მხარეთა შეთანხმებით, შრომის კოდექსის 27-ე მუხლის თანახმად. ზეგანაკვეთური სამუშაო ანაზღაურდება საათობრივი განაკვეთის გაზრდილი ოდენობით — ჩვეულებრივი საათობრივი განაკვეთის [__]%, მხარეთა შეთანხმებით (27-ე მუხლის მე-2 პუნქტი), ან, თუ მხარეები ასე შეთანხმდებიან, მის სანაცვლოდ თანამშრომელს ეძლევა პროპორციული დამატებითი დასვენების დრო (27-ე მუხლის მე-3 პუნქტი).
4. სამუშაო ადგილი
4.1. სამუშაო ადგილი — [დამქირავებლის ოფისის მისამართი] ან [თანამშრომლის სახლი/დისტანციური ლოკაცია].
5. ანაზღაურება
5.1. ბრუტო თვიური ხელფასი: [თანხა] [ვალუტა: GEL / USD / EUR], გადახდილი არაუგვიანეს მომდევნო თვის [თარიღი, მაგ., 5]-ისა. 5.2. ხელფასი ექვემდებარება კანონისმიერ ჩამოჭრებს: საშემოსავლო გადასახადი (20%), თანამშრომლის საპენსიო შენატანი (2%, თუ ფონდის მონაწილეა). 5.3. ხელფასი გადაირიცხება საბანკო გადარიცხვით თანამშრომლის ანგარიშზე. 5.4. დამქირავებელი თანამშრომელს მიაწვდის წერილობით ხელფასის გათვლას ყოველი გადახდისთვის. ხელფასი გაიცემა არანაკლებ თვეში ერთხელ (შრომის კოდექსის 41-ე მუხლის მე-3 პუნქტი).
6. შვებულება
6.1. წლიური შვებულება: [24] სამუშაო დღე ანაზღაურებადი შვებულება წელიწადში, რომელიც გროვდება მუშაობის პირველი დღიდან; შრომის კოდექსით დადგენილი მინიმუმია 24 სამუშაო დღე (31-ე მუხლის პირველი პუნქტი). 6.2. ავადმყოფობა: თანამშრომლის დროებითი შრომისუუნარობისას შრომითი ურთიერთობა შეჩერებულია შრომის კოდექსის 46-ე მუხლის მე-2 პუნქტის „ი“ ქვეპუნქტის თანახმად, სამედიცინო დოკუმენტაციის წარდგენის პირობით. [არასავალდებულო: დამქირავებელი წელიწადში [__] დღის ავადმყოფობის პერიოდს ანაზღაურებს ხელფასის [__]%-ის ოდენობით.] 6.3. შვებულება ორსულობის, მშობიარობისა და ბავშვის მოვლის გამო: შრომის კოდექსის 37-ე–40-ე მუხლების თანახმად. 6.4. უქმე დღეები: ანაზღაურებადი დასვენება შრომის კოდექსის 30-ე მუხლით განსაზღვრულ ყოველ უქმე დღეზე.
7. კონფიდენციალურობა და ინტელექტუალური საკუთრება
7.1. თანამშრომელი ვალდებულია არ გაამხილოს კონფიდენციალური ინფორმაცია მესამე მხარეებთან. 7.2. შრომითი ურთიერთობის ფარგლებში შექმნილი ინტელექტუალური საკუთრება ეკუთვნის დამქირავებელს.
8. შრომითი ურთიერთობის შეწყვეტა
8.1. ხელშეკრულება შეიძლება შეწყდეს მხოლოდ შრომის კოდექსის 47-ე მუხლით გათვალისწინებული საფუძვლით. 47-ე მუხლის პირველი პუნქტის „ა“, „ვ“, „ი“ ან „ო“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული საფუძვლით შეწყვეტისას დამქირავებელი თანამშრომელს წერილობით აფრთხილებს არანაკლებ [30] კალენდარული დღით ადრე (48-ე მუხლის პირველი პუნქტი) ან, ნაცვლად ამისა, არანაკლებ 3 კალენდარული დღით ადრე, 8.3 პუნქტით გათვალისწინებული გაზრდილი კომპენსაციით (48-ე მუხლის მე-2 პუნქტი). თანამშრომელს შეუძლია ხელშეკრულების შეწყვეტა არანაკლებ [30] კალენდარული დღით ადრე წერილობითი გაფრთხილებით (48-ე მუხლის მე-3 პუნქტი). გამოსაცდელი ვადის განმავლობაში 48-ე მუხლი გამოიყენება მხოლოდ 2.2 პუნქტით დადგენილი წესით (მე-17 მუხლის მე-4 პუნქტი). 8.2. დამქირავებელს შეუძლია ხელშეკრულების შეწყვეტა 48-ე მუხლის პირველი და მე-2 პუნქტებით გათვალისწინებული გაფრთხილებისა და კომპენსაციის გარეშე, თუ თანამშრომელმა უხეშად დაარღვია თავისი ვალდებულებები (47-ე მუხლის პირველი პუნქტის „ზ“ ქვეპუნქტი) ან ვალდებულება დაარღვია მის მიმართ დისციპლინური ზომის გამოყენებიდან 1 წლის განმავლობაში (47-ე მუხლის პირველი პუნქტის „თ“ ქვეპუნქტი). 8.3. დამქირავებლის მიერ ხელშეკრულების 47-ე მუხლის პირველი პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტით (ეკონომიკური გარემოებები, ტექნოლოგიური ან ორგანიზაციული ცვლილებები, რომლებიც აუცილებელს ხდის სამუშაო ძალის შემცირებას) ან იმავე პუნქტის „ვ“, „ი“ ან „ო“ ქვეპუნქტით შეწყვეტისას თანამშრომელს ეკუთვნის გათავისუფლების კომპენსაცია: არანაკლებ 1 თვის ხელფასი, თუ დამქირავებელი მას არანაკლებ 30 კალენდარული დღით ადრე აფრთხილებს (48-ე მუხლის პირველი პუნქტი), ან არანაკლებ 2 თვის ხელფასი, თუ გაფრთხილება არანაკლებ 3 კალენდარული დღით ადრე ხდება (48-ე მუხლის მე-2 პუნქტი). გზას ირჩევს დამქირავებელი; ეს ორი თანხა არასოდეს იკრიბება. ეს კომპენსაცია ემატება საბოლოო ანგარიშსწორებისას გადასახდელ სხვა თანხებს (44-ე მუხლი).
ხელმოწერები
დამქირავებელი: თანამშრომელი: [უფლებამოსილი პირის სახელი] [თანამშრომლის სახელი] [თანამდებობა] [ID ნომერი] ხელმოწერა: _________________ ხელმოწერა: _________________ თარიღი: [YYYY-MM-DD] თარიღი: [YYYY-MM-DD]
როდის გამოვიყენოთ ეს შაბლონი
- საქართველოში ახალი სრულ-განაკვეთიანი თანამშრომლის დაქირავება
- კონტრაქტორული ურთიერთობის გადაყვანა დასაქმებაში
- არსებული ხელშეკრულების განახლება ან მნიშვნელოვანი ცვლილებებით ცვლა
- დისტანციური სამუშაოს შეთანხმების დოკუმენტირება
რა ფარავს ეს შაბლონი
- მე-14 მუხლით განსაზღვრული არსებითი პირობები (მხარეები, მუშაობის დაწყების თარიღი და ვადა, სამუშაო დრო, ანაზღაურება, სამუშაო ადგილი, შვებულება, შეწყვეტა)
- გამოსაცდელი ვადა (არაუმეტეს 6 თვისა, მე-17 მუხლი)
- წლიური ანაზღაურებადი შვებულება (მინიმუმ 24 სამუშაო დღე, 31-ე მუხლი)
- გაფრთხილების ვადა (არანაკლებ 30 კალენდარული დღე, 48-ე მუხლი)
- კომპენსაცია გათავისუფლებისას (არანაკლებ 1 თვის შრომის ანაზღაურება 30-დღიანი გაფრთხილებით ან არანაკლებ 2 თვის შრომის ანაზღაურება 3-დღიანი გაფრთხილებით, 48-ე მუხლი)
- კონფიდენციალურობა და ინტელექტუალური საკუთრება
მორგების შენიშვნები
გამოსაცდელი ვადა: მე-17 მუხლის პირველი პუნქტი მას 6 თვით ზღუდავს. სტანდარტი — 3 თვე. ხელფასის ვალუტა: GEL ნაგულისხმევია. USD ან EUR ნებადართულია, თუ მითითებულია ხელშეკრულებაში. გაფრთხილების ვადა: 47-ე მუხლის პირველი პუნქტის „ა“, „ვ“, „ი“ ან „ო“ ქვეპუნქტით შეწყვეტისას 48-ე მუხლის პირველი პუნქტი მოითხოვს არანაკლებ 30 კალენდარული დღით ადრე წერილობით გაფრთხილებას და კომპენსაციას არანაკლებ 1 თვის შრომის ანაზღაურების ოდენობით; ერთადერთი უფრო მოკლე გზაა არანაკლებ 3 კალენდარული დღით ადრე გაფრთხილება და არანაკლებ 2 თვის ანაზღაურება (48-ე მუხლის მე-2 პუნქტი). ხელშეკრულებით შეიძლება უფრო ხანგრძლივი ვადის დადგენა. წლიური შვებულება: 24 სამუშაო დღე — კანონისმიერი მინიმუმი (31-ე მუხლის პირველი პუნქტი). მძიმე, მავნე ან საშიშპირობებიან სამუშაოზე დასაქმებულს დამატებით ეკუთვნის წელიწადში 10 კალენდარული დღე ანაზღაურებადი შვებულება (31-ე მუხლის მე-3 პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტი). მეტი ნებადართულია; ნაკლები — არა. სამუშაო დრო: ნორმირებული სამუშაო დრო არ უნდა აღემატებოდეს კვირაში 40 საათს (24-ე მუხლის მე-2 პუნქტი). ამაზე მეტი სამუშაო ზეგანაკვეთურია: ის მხარეთა შეთანხმებას საჭიროებს და ანაზღაურდება საათობრივი განაკვეთის გაზრდილი ოდენობით, რომელსაც მხარეები თავად ათანხმებენ (27-ე მუხლი).