სამძიმრის შვებულება
ასევე ცნობილია როგორც: თანაგრძნობის შვებულება, დაკრძალვის შვებულება, მწუხარების შვებულება, გლოვის შვებულება, შვებულება ოჯახის წევრის გარდაცვალებისას
სამძიმრის შვებულება არის თავისუფალი დრო, რომელიც თანამშრომელს ახლო ოჯახის წევრის ან სხვა მისთვის მნიშვნელოვანი ადამიანის გარდაცვალების შემდეგ ეძლევა — გლოვისთვის, დაკრძალვაზე დასასწრებად და გადაუდებელი პრაქტიკული საკითხების მოსაგვარებლად (სამკვიდრო, ოჯახური საქმეები, მგზავრობა). სამართლებრივი უფლება იურისდიქციების მიხედვით მკვეთრად განსხვავდება: ზოგიერთი ქვეყანა მას კანონით დადგენილ უფლებად აწესებს, სხვები კი მთლიანად დამსაქმებლის პოლიტიკას მიანდობენ.
სამძიმრის შვებულება მსოფლიოში HR-ის ერთ-ერთი ყველაზე ცვალებადი დებულებაა. ევროკავშირის ბევრ ქვეყანაში ის კანონით დადგენილი უფლებაა (ახლო ოჯახის წევრის გარდაცვალებისას, როგორც წესი, 1-5 დღე); დიდ ბრიტანეთში ზრდასრულებისთვის სამძიმრის შვებულების ზოგადი კანონისმიერი უფლება არ არსებობს, თუმცა შვილის დაკარგვისთვის მოქმედებს მშობლის სამძიმრის შვებულების შესახებ აქტი; აშშ-ში ფედერალური უფლება არ არსებობს, ხოლო კანონით დადგენილი სამძიმრის შვებულება მხოლოდ რამდენიმე შტატშია. დამსაქმებლების უმეტესობა — იქაც კი, სადაც ეს კანონით სავალდებულო არ არის — ანაზღაურებად სამძიმრის შვებულებას სთავაზობს, რადგან ალტერნატივა (მწუხარე თანამშრომლის იძულება, გამოიყენოს ყოველწლიური შვებულება ან ანაზღაურების გარეშე შვებულება) ხანგრძლივ უკმაყოფილებასა და კადრების დენადობას იწვევს.
სამძიმრის შვებულების გავრცელებული პოლიტიკები
- ახლო ოჯახის წევრები (მეუღლე, მშობელი, შვილი, და-ძმა) — როგორც წესი, 3-5 ანაზღაურებადი დღე
- ოჯახის სხვა წევრები (ბებია-ბაბუა, მეუღლის ოჯახის წევრები, დეიდა/მამიდა/ბიძა) — როგორც წესი, 1-2 ანაზღაურებადი დღე
- თანამცხოვრები პარტნიორი — სულ უფრო ხშირად მეუღლესთან გათანაბრებულად განიხილება
- ორსულობის დაკარგვა (მუცლის მოშლა, მკვდრადშობადობა) — სულ უფრო ხშირად ემატება პოლიტიკებს; ზოგიერთ იურისდიქციაში უკვე სავალდებულოა (დიდი ბრიტანეთის მშობლის სამძიმრის შვებულების შესახებ აქტი, ახალი ზელანდია, ავსტრალიის შტატები)
- მეგობარი ან „არჩეული ოჯახი“ — პოლიტიკებში იშვიათია, თუმცა თანაგრძნობის საფუძველზე სულ უფრო ხშირად განიხილება
- შინაური ცხოველის დაკარგვა — იშვიათია, თუმცა პროგრესულ პოლიტიკებში ჩნდება
კანონით დადგენილი სამძიმრის შვებულება იურისდიქციების მიხედვით (შერჩეული ქვეყნები)
- დიდი ბრიტანეთი: მშობლის სამძიმრის შვებულების შესახებ აქტი, 2018 — 2 კვირა მშობლებისთვის 18 წლამდე შვილის გარდაცვალების ან ორსულობის 24-ე კვირიდან მკვდრადშობადობის შემთხვევაში. სამძიმრის შვებულების შესახებ ზოგადი კანონი არ არსებობს
- საფრანგეთი: 3-5 დღე ახლო ოჯახის წევრის გარდაცვალებისას (შრომის კოდექსის L3142-1 მუხლი)
- გერმანია: ხშირად კოლექტიური ხელშეკრულებებით; ზოგადი კანონისმიერი უფლება არ არსებობს
- ესპანეთი: 2 დღე ახლო ოჯახის წევრის გარდაცვალებისას (გრძელდება, თუ სხვა ადგილას გამგზავრებაა საჭირო)
- იტალია: 3 დღე (კანონის 53/2000 მე-4 მუხლი)
- აშშ-ის ფედერალური დონე: არ არსებობს. ზოგიერთი შტატი (ორეგონი, ილინოისი და კალიფორნია — 2023 წლის 1 იანვრიდან) სამძიმრის შვებულებას შტატის კანონმდებლობის მოქმედების ქვეშ მყოფი დამსაქმებლებისთვის სავალდებულოს ხდის
- კანადა: პროვინციების მიხედვით განსხვავდება; როგორც წესი, 3-10 დღე ანაზღაურების გარეშე, რამდენიმე ანაზღაურებადი დღით
- ავსტრალია: 2 დღე ანაზღაურებადი თანაგრძნობის შვებულება თითოეულ შემთხვევაზე (დასაქმების ეროვნული სტანდარტები)
რა ხდის სამძიმრის შვებულების პოლიტიკას კარგს
- „ოჯახის“ მოქნილი განმარტება — ჩართეთ თანამცხოვრები პარტნიორები, „არჩეული ოჯახი“, მეუღლის ოჯახის წევრები
- გულუხვი ვადა — ახლო ოჯახის წევრის გარდაცვალებისას მინიმუმ 5 ანაზღაურებადი დღე გლობალურად კონკურენტულად ითვლება
- დამატებითი დრო მგზავრობისთვის — დამატებითი დღეები, თუ გარდაცვლილი საზღვარგარეთ ან შორს იმყოფებოდა
- სამსახურში ეტაპობრივი დაბრუნების მხარდაჭერა — მოქნილობა დაბრუნების შემდეგ პირველი 1-2 კვირის განმავლობაში
- ორსულობის დაკარგვის გათვალისწინება — მისი არარსებობა შრომით ურთიერთობებში სერიოზულ პრობლემას ქმნის
- დოკუმენტების მოთხოვნის გარეშე — გარდაცვალების მოწმობის მოთხოვნა უმეტეს შემთხვევაში მტრულად აღიქმება და ზედმეტია